شايد برخي از بازديدکنندگان عزيز نتوانند تصور کنند که عکس فوق متعلق به يک خانم تبعه عربستان سعودي باشد.نام مبارکشان وجيهه الهويدرمي باشد و خود را فعال  حقوق زنان در عربستان سعودي مي داند.۴۶ سال سن دارد و مادر 2 فرزند است.به نظر مي رسد  ميانه زياد خوبي با مذهب هم نداشته باشد.يک ويژگي ديگر هم داراست که در آخر همين مطلب برايتان مي گويم.در راستاي دفاع از حقوق زنان کارهايي را انجام داده است.نويسنده است و ظاهرا شعر هم مي سرايد.زماني هم چاپ مقالاتش در روزنامه هاي سعودي ممنوع شده است.

در سال 200۶  تک و تنها بر روي پل رابط بين عربستان سعودي و کشور بحرين رفته(انسان به ياد شعر دلنواز سر پل دزفيل يعني دزفول مي افتد) و پلاکاردي را حمل نموده و در  معرض ديد قرار داده که خواستار اعطاي حقوق زنان به آنان بوده است.به علت اين کارش بعدا مدت کمي بازداشت شده است.

در سال جاري ميلادي به مناسبت روز زن به منظور مخالفت با قانون منع رانندگي براي زنان در کشورش،سوار بر اتومبيل شده و از رانندگي خود کليپ ويدئويي تهيه کرده و آن را براي شبکه يوتوب ارسال نموده است.

اقدامات اينچنيني اين عليا مخدره موجب شده که ديگر بانوان سعودي هم بهانه رانندگي بگيرند.در عکس زير که در روزنامه واشينگتون پست چاپ شده است،مي بينيد که يکي از بانوان در شهر جده ، در يک کافي شاپ، در حال جمع آوري طومار و امضاء بانوانه(يعني زنانه)براي گرفتن حق رانندگي   خانمها در عربستان مي باشد.                                                         

نميدانم که سرکار خانم وجيهه الهويدر و ديگر خانم هاي متقاضي رانندگي در عربستان خبر دارند؟ ولي حقيقت اينست که اگر به تهران تشريف بياورند،نه تنها مي توانند در بزرگراههاي اطراف تهران تخته گاز بروند و ويراژ بدهند و با جنس مخالف کورس بگذارند،بلکه اين امکان وجود دارد که حتي هواپيماي اهدايي شرکت ايرانسل را هم خلباني بفرمايند.و خلاصه اين فعال حقوق بانوان مي تواند شيرين بيايد و شيرين برود.                                                                       

از مطلب دور نشوم. خانم الهويدر درست چند روز پيش يک کليپ ويدئويي ديگر به يوتوب ارسال کرده و کلي ناله و افغان و نفرين و سوز وگداز راه انداخته و در مورد محروميت زنان جامعه سعودي از ورزش، لب به سخن گشوده و اظهار اميدواري کرده که براي المپيک 2012 لندن،زنان سعودي نيز اجازه يابند راهي مسابقات گردند.